Prawo

3. Byłem/am świadkiem dyskryminacji – co mogę zrobić?

Każdy może stać się świadkiem działań dyskryminacyjnych wobec innych osób. Nie będąc bezpośrednim obiektem dyskryminacji, można być świadomym jej obecności w otoczeniu i cierpienia jej ofiar.

Można zetknąć się na przykład z:

  • niesłusznym, nieuzasadnionym ukaraniem pracownika z uwagi na jego niepełnosprawność,
  • obraźliwymi żartami o treści seksualnej pod czyimś adresem,
  • odmówieniem przywilejów dostępnych dla innych ze względu na płeć.

 

Co można zrobić, będąc świadkiem dyskryminacji?

Po pierwsze, choć początkowo może wydawać się to wygodnym rozwiązaniem, nie warto być biernym. Nieoczekiwanie pewnego dnia można stać się ofiarą zachowań dyskryminacyjnych i samemu wówczas poszukiwać wsparcia. Świadek dyskryminacji, który chce działać, może:

1)      zapoznać się z przepisami prawa obowiązującymi w zakresie przeciwdziałania dyskryminacji i dostępnymi środkami ochrony;

2)      powiadomić osobę dyskryminowaną, że dyskryminacja jest niezgodna z prawem i można żądać zaprzestania niesprawiedliwego traktowania i naprawienia szkody;

3)      powiadomić osobę dyskryminującą, że jej zachowanie to dyskryminacja i jest niezgodne z prawem;

4)      pomóc osobie dyskryminowanej w poszukiwaniu organizacji, które wspierają ofiary dyskryminacji – np. podać kontakt do organizacji;

5)      wystąpić formalnie w roli świadka;

6)      zostać pełnomocnikiem osoby dyskryminowanej w postepowaniu, jeśli nie jest ona w stanie aktywnie w nim uczestniczyć.

 

PAMIĘTAJ! Jeżeli jesteś…

  • współpracownikiem:

Zgodnie z art. 183e § 2 Kodeksu pracy, jakiekolwiek negatywne konsekwencje nie mogą spotkać pracownika, który udzielił w jakiejkolwiek formie wsparcia pracownikowi, który stawia zarzut dyskryminacji.

  • pracodawcą:

W świetle art. 94 pkt 2a) Kodeksu pracy pracodawca ma obowiązek przeciwdziałania dyskryminacji w miejscu pracy.