Bibliografia
Okładla dla

Porozmawiajmy o różnorodności. Żywa biblioteka. Podręcznik dobrych praktyk.



Autor/-ka Paweł Fischer-Kotowski
Wydawca Stowarzyszenie Lambda Warszawa
Warszawa, 2008
Liczba stron70
Link do publikacji

Obszar Edukacja

Zazwyczaj, aby zmniejszyć obawy przed obcą grupą, podświadomie przyjmujemy stereotypy na jej temat jako prawdę. Nieliczne kontakty połączone z niską motywacją do lepszego poznania i trafniejszej oceny tej grupy stwarzają idealną sytuację do powstawania niepełnego, nieprawdziwego obrazu oraz obaw. Lęk przed nieznanym można likwidować, stwarzając dogodne warunki do wzajemnego poznania się.

W psychologii możemy spotkać pojęcie tzw. hipotezy kontaktu - jest to jedna z prób wyjaśnienia procesu powstawania stereotypów, uprzedzeń i dyskryminacji międzygrupowej. Według tej hipotezy częstsze kontakty z przedstawicielami różnych grup mogą przyczyniać się do formułowania bardziej pozytywnych ocen na ich temat.

Znany amerykański psycholog, Gordon Allport, który pracował nad hipotezą kontaktu, przedstawił w połowie XX wieku cztery fundamentalne warunki, które jego zdaniem musi spełniać kontakt międzygrupowy, aby był pozytywny.
Są to:
1. wspólne cele
2. równy status osób uczestniczących w interakcji
3. współpraca międzygrupowa
4. wsparcie ze strony uznanych autorytetów (np. rządowych, instytucjonalnych, kulturalnych).
Dobrze przygotowana żywa biblioteka spełnia wszystkie te warunki.

Pomysł żywej biblioteki ma swoje korzenie w Danii. Akcja została zorganizowana po raz pierwszy w 2000 roku, podczas międzynarodowego festiwalu muzycznego w Roskilde. Grupa młodych ludzi związanych z organizacją Stop przemocypostanowiła zająć się tam tematem respektowania praw człowieka. Spontanicznie zorganizowali bibliotekę, w której można było „wypożyczyć” człowieka, który jest postrzegany w sposób stereotypowy i porozmawiać z nim.

Metoda żywej biblioteki okazała się bardzo skutecznym narzędziem, pomocnym przy promocji idei tolerancji i różnorodności. Najlepszym dowodem na to jest lawina podobnych akcji w całej Europie m.in. w Finlandii, Hiszpanii, Islandii, Niemczech, Norwegii, Portugalii, Serbii, Słowenii, Szwecji, Wielkiej Brytanii, czy na Węgrzech.
Żywe biblioteki są organizowane także w Polsce od 2007 roku.
(fragment publikacji)

SPIS TREŚCI

Żywa biblioteka jako metoda oswajania z innością
Kontakt bezpośredni a stereotyp
Skąd się wziął pomysł żywej biblioteki
Przygotowanie projektu
O czym warto pamiętać?
Wybór tematyki żywej biblioteki
Specyfika lokalności
Dobór „książek”
Regulamin żywej biblioteki
Ewaluacja projektu
Zakładane cele projektu
Analiza sukcesów i niepowodzeń
Wydarzenia towarzyszące
Żywe biblioteki w Polsce
Dobre rady i załączniki
Dobre rady dla „bibliotekarzy”
Dobre rady dla „książek”
Przykładowy regulamin żywej biblioteki
Przykładowe karty katalogowe
Partnerzy projektu