Bibliografia
Okładla dla

Rezolucja ONZ nr 1960

Szwecja
2011


Reżyser/-ka Marika Griehsel
Długość59 min.
Przesłanki Płeć

„Na wojnie bycie kobietą jest bardziej niebezpieczne niż bycie żołnierzem” – te słowa generała Patricka Cammaeriego, oficera sił pokojowych ONZ znajdują niestety potwierdzenie w rzeczywistości. Gwałt i przemoc seksualna są powszechnymi formami wojennego terroru.

Gwałty popełniane podczas konfliktów zbrojnych do niedawna były tematem tabu. Tymczasem jest to często stosowana forma tortur, strategia walki z cywilami, sposób terroryzowania i psychicznego okaleczania. Podczas gdy kombatanci odbierają medale, ofiary przemocy seksualnej skazane zostają na całe życie w poczuciu wstydu i upokorzenia.

W lutym 2010 roku Organizacja Narodów Zjednoczonych utworzyła specjalne stanowisko delegata w sprawach wojennej przemocy seksualnej. Powołana do pełnienia tej funkcji szwedzka polityk Margot Wallström za swój pierwszy i najważniejszy cel przyjęła pomoc ofiarom konfliktów oraz sprawienie, aby gwałt został uznany za fundamentalne naruszenie praw człowieka. Gdy mowa o rezolucji Wallström, chodzi w istocie o rezolucję nr 1960, pozwalającą ONZ na ściganie i sądzenie winnych przemocy seksualnej. Szwedka i zespół podległych jej ludzi robi wszystko, aby dokument został przyjęty.

Przez ponad rok twórcy dokumentu, doświadczeni reporterzy wojenni, śledzili wysiłki Wallström. Obserwowali, jak spotyka się z ofiarami gwałtu z Afryki i Bałkanów, walczy o swoje racje w ONZ, przywraca twarz bezimiennym dotąd poszkodowanym. „Kobiety są fundamentem małych społeczności i dlatego padają ofiarą ataków” – wyjaśnia reżyserka Marika Griehsel, która przez ponad dziesięć lat pracowała jako korespondent w wielu miejscach zapalnych globu. „Obranie ich na cel jest tanią i efektywną formą sterroryzowania całej społeczności. Gwałt to zaplanowane okrucieństwo stosowane zarówno przez armie narodowe, jak i rebeliantów, i to zazwyczaj bez konsekwencji dla dowódców, którzy go zlecają”.