Bibliografia

Dziennik telewizyjny

Serbia
1997


Reżyser/-ka Lazar Lalić, Isidora Sekulić
Długość40 min.
Obszar Media

Dziennik prezentujący w całej okazałości wojenne materiały telewizyjne z lat 1991 – 1995, dobitnie ukazuje rolę, jaką w bałkańskim konflikcie odegrała serbska telewizja państwowa. To część większego projektu “Obrazy i język nienawiści”, powstającego na podstawie programów informacyjnych serbskiej TV z czasów wojny. Kompletny brak profesjonalizmu i wszechobecne stereotypy sprawiają, że ten seans nienawiści z czasem nabiera charakteru czarnej komedii (w Serbii film ma status kultowego). W jednej z kolejnych części projektu (“Vukovar 1991”), pisarz Philip David, zwolniony z serbskiej TV w 1993 roku, świetnie podsumował specyficzną rolę swojego byłego pracodawcy: “Dziś dla wszystkich już jest oczywiste, że bez udziału telewizji, prawdopodobnie w ogóle nie doszłoby do tej wojny, a przynajmniej nie miałaby ona tak strasznego charakteru. Telewizja odegrała kluczową rolę w tworzeniu języka nienawiści, czyli przygotowaniu wojny, a później – w jej propagowaniu. Wyrażało się to m.in. w kreowaniu stereotypów. Jeden z nich dotyczył na przykład ludobójczego charakteru Chorwatów, inny – samobójczych skłonności Muzułmanów. Kolejny stereotyp piętnował wszystkich niezależnych dziennikarzy i opozycyjnych intelektualistów jako agentów zachodniego wywiadu. Tworzono też teorie dotyczące istnienia międzynarodowego spisku przeciwko Serbom. Każdy, kto próbował zrobić, napisać, czy pomyśleć coś, co nie zgadzało się z tymi stereotypami, automatycznie był uznawany za zdrajcę“.(dp)
(opis ze strony watchdocs.pl)