Słownik

Wykluczenie cyfrowe

Zjawisko wykluczenia cyfrowego jest jednym z wymiarów wykluczenia społecznego.

Korzystanie z internetu coraz rzadziej jest jedynie dostępem do prostej rozrywki, coraz częściej staje się warunkiem dostępu do informacji czy usług. Dostęp do internetu staje się niezbędny w pracy, nauce, uczestniczenia w kulturze. Coraz powszechniejsze jest umieszczanie podstawowych informacji, takich jak np.: rozkłady jazdy, jedynie w internecie. Zdarza się, że warunkiem zakupu usługi czy korzystaniu z niej jest użycie internetu. Dostęp do szkoleń, edukacji na odległość, wiedzy jest w dużej mierze warunkowany możliwością korzystania z internetu. Osoby pozbawione dostępu do internetu stają się de facto wykluczone z wielu aspektów życia społecznego.

Brak dostępu do internetu może być związany tak z niemożnością nabycia komputera czy zbyt wysokich opłat telekomunikacyjnych, ale też z nieumiejętnością korzystania z nowych technologii.   

Internetem na co dzień posługują się przede wszystkim ludzie młodzi, będący w trakcie nauki, lepiej wykształceni, osoby aktywne zawodowo, mieszkańcy miast.

Wykluczenie cyfrowe dotyka głównie osoby starsze i  gorzej wykształcone. Ograniczeniem są również niskie dochody, czy zamieszkiwanie na wsi lub w mniejszej miejscowości.

Dużą barierą może też być pewna obcość kulturowa. Współczesne dzieci „rodzą się z komputerem”, a ich dziadkowie często nie są w stanie nauczyć z niego korzystać.  

Na zróżnicowanie w korzystaniu z internetu ma też wpływ coraz większa podaż usług mobilnych świadczonych za pomocą smartfonów, których dostępność jest ściśle związana ze stanem dochodów.

Wykluczenie cyfrowe w przyszłości może być jednym z czynników coraz większego rozwarstwienia społecznego.

Opracowane przez: Małgorzata Peretiatkowicz-Czyż i Piotr Todys
Fundacja TUS

Źródła

Publikacje z zakresu