Słownik

Szklany sufit

Zjawisko opisujące niewidoczne bariery na drodze awansu kobiet na najwyższe stanowiska kierownicze; sytuacja, w której kobietom zbliżającym się do szczytu hierarchii pracowniczych w zakładach pracy coraz trudniej jest awansować, a najwyższe stanowiska decyzyjne w firmach są zwykle poza zasięgiem kobiet. Bariery będące przyczyną ograniczeń nie wynikają z przyczyn formalnych, lecz ze stereotypów lub kultury organizacyjnej firmy, uniemożliwiających kobietom awans. Stanowiska powyżej sufitu są widoczne, ale nieosiągalne.

Zjawisko „szklanego sufitu” jest przede wszystkim efektem funkcjonowania płci kulturowej, którą nabywamy w procesie socjalizacji – w naszej kulturze silnie zakorzenione są przekonania dotyczące predyspozycji mężczyzn do stanowisk kierowniczych, wiążących się z podejmowaniem decyzji, zarządzaniem ludźmi i zasobami materialnymi. Jednocześnie kobietom przypisuje się cechy, które stereotypowo nie są kojarzone z funkcjonowaniem na stanowiskach kierowniczych, ale raczej ze stanowiskami niższego szczebla lub funkcjami pomocniczymi (por. szklane ściany). Szacuje się, że na stanowiskach kierowniczych średniego szczebla kobiety stanowią ok. 35% osób je zajmujących, na najwyższych stanowiskach kierowniczych kobiet jest już tylko ok. 10%. W zarządach spółek giełdowych zasiada zaledwie 3 kobiety na 100 osób (3%). Jednocześnie badania dotyczą rynku pracy wskazują, że kobiety pracują średnio 3 lata i 8 miesięcy dłużej, żeby awansować.

Opracowane przez: Małgorzata Jonczy-Adamska
Towarzystwo Edukacji Antydyskryminacyjnej
Przesłanki Płeć
Obszar Praca

Źródła

Publikacje z zakresu