Słownik

Segregacja pozioma / pionowa

Segregacja pionowa i pozioma to dwa wymiary segregacji zawodowej rynku pracy, czyli nierównomiernego rozmieszczenia populacji aktywnych zawodowo kobiet i mężczyzn na rynku pracy, zarówno pod kątem branż i obszarów gospodarki zdominowanych przez jedną płeć, jak i w odniesieniu do różnych poziomów w hierarchii stanowisk.

Segregacja pozioma to zjawisko dominacji jednej z płci w określonych zawodach, podział sektorów gospodarki i zawodów na „męskie” i „kobiece”, będący konsekwencją stereotypów płci. Bardzo często sektory i zawody uważane za „kobiece” są związane z mniejszymi zarobkami i niższym prestiżem społecznym. Branże najbardziej sfeminizowane to: pomoc społeczna, pielęgniarstwo, edukacja przedszkolna i szkolna, branże najbardziej zmaskulinizowane to budownictwo, górnictwo, hutnictwo.

Segregacja pionowa to utrudniony dla kobiet dostęp do awansu, zajmowania stanowisk kierowniczych i decyzyjnych; opisują ją pojęcia „szklany sufit”, „szklane ściany”, „lepka podłoga” i „szklane ruchome schody”.

Zjawisko segregacji (czy segmentacji) rynku pracy jest efektem stereotypów dotyczących kobiecości i męskości (a także szerzej: płci kulturowej), przypisujących kobietom i mężczyznom różne cechy charakteru i związane z nimi predyspozycje do pełnienia określonych obowiązków. W naszej kulturze silnie zakorzenione są przekonania dotyczące predyspozycji mężczyzn do zawodów związanych z użyciem siły fizycznej, a także stanowisk kierowniczych, wiążących się z podejmowaniem decyzji, zarządzaniem ludźmi i zasobami materialnymi. Jednocześnie kobietom przypisuje się predyspozycje do zawodów opiekuńczych, związanych z ochroną zdrowia, pracą z dziećmi, a także usługami związanymi z pielęgnacją urody (pomoc społeczna, ochrona zdrowia, edukacja przedszkolna i szkolna, kosmetyka, fryzjerstwo).

Opracowane przez: Małgorzata Jonczy-Adamska
Towarzystwo Edukacji Antydyskryminacyjnej
Przesłanki Płeć
Obszar Praca

Źródła

Publikacje z zakresu