Słownik

Polityka rozwojowa

Jedna z polityk europejskich, ważny obszar w stosunkach zewnętrznych Unii Europejskiej, której głównym celem jest walka z ubóstwem – jego ograniczanie, a w długoterminowej perspektywie likwidacja, poprzez przekazywanie pomocy rozwojowej i/lub preferencyjne układy dotyczące handlu.

Początkowo dotyczyła kolonii państw członkowskich, czyli krajów Afryki, Karaibów i Pacyfiku  (tzw. Kraje AKP) i była odpowiedzią na domaganie się przez nie rekompensat finansowych lub koncesji gospodarczych. Wraz z postępującą dekolonizacją została rozszerzona na wszystkie kraje rozwijające się.

Polityka rozwojowa Unii Europejskiej prowadzona jest wspólnie przez państwa członkowskie oraz instytucje wspólnotowe, takie jak np. Komisja Europejska czy Europejski Bank Inwestycyjny. Państwa członkowskie realizują swoje własne, indywidualne programy pomocy, lecz istnieje także wspólny program pomocowy UE, zarządzany przez Komisję Europejską, przy pewnym udziale państw członkowskich.

Ważnym elementem europejskiej polityki rozwojowej jest spójność polityki na rzecz rozwoju, czyli zobowiązanie Unii do brania pod uwagę tego, jak tworzone i realizowane polityki Wspólnoty i państw członkowskich mogą wpływać na kraje rozwijające się. Unijne polityki dotyczące handlu, rolnictwa, migracji i zmian klimatycznych należą do tych, które mają największy wpływ na osiągnięcie celów polityki rozwojowej.

Głównym instrumentem dostarczania pomocy rozwojowej jest Europejski Fundusz Rozwoju. Środki z tego funduszu wydatkowane są bezpośrednio z budżetów państw członkowskich i wedle założeń, mogą być przeznaczane na rozwój gospodarczy, ale także społeczny oraz współpracę i integrację regionalną.

Opracowane przez: Dominika Cieślikowska
Towarzystwo Edukacji Antydyskryminacyjnej

Źródła

Publikacje z zakresu