Słownik

Model Medyczny

Miał swoje źródło w filozofii oświecenia na początku XVIII w. Osoby niepełnosprawne były w nim z założenia traktowane jako odpychające, niezdolne do samodzielnego życia, a wręcz uciążliwe i niechciane. Efektem tego podejścia było wykluczenie ich ze społeczeństwa i oddanie pod ścisłą opiekę lekarza. Charakterystyczne było traktowanie tej grupy ludzi jako przypadki medyczne. Wychodzono z założenia, że wszelkie przeżywane przez nich problemy są jedynie konsekwencjami choroby lub uszkodzenia organizmu.

Innymi słowy model medyczny określa niepełnosprawność poprzez pryzmat zdrowia, postrzegając ją jako chorobę, która jest leczona przez lekarzy i specjalistów rehabilitantów. Lekarze powinni stosować takie metody leczenia, które umożliwiają włączenie osób niepełnosprawnych do uczestnictwa w społeczeństwie, tworzonym przez i dla ludzi pełnosprawnych.

Niepełnosprawność w tym modelu jest więc cechą nie tylko różnicująca, ale i negatywną. Model ten jest głęboko zakorzeniony w myśleniu potocznym. Prowadzi on do akcentowania potrzeby działań charytatywnych i opiekuńczych.

Medyczny model myślenia o osobach niepełnosprawnych znajdziemy między innymi w obowiązującej w Polsce definicji niepełnosprawności zawartej w ustawie o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.

W drugiej połowie XX w. model ten zaczął być wypierany przez model społeczny niepełnosprawności.

Opracowane przez: Małgorzata Peretiatkowicz-Czyż i Piotr Todys
Fundacja TUS

Źródła

Publikacje z zakresu