Słownik

Drag queen

Zjawisko polegające na przebieraniu się przez mężczyznę za kobietę w ramach przedstawienia scenicznego. Często (choć nie zawsze) dotyczy homoseksualnych mężczyzn przebierających się w kobiece stroje, z użyciem makijażu, przedmiotów mających imitować płeć żeńską (np. sztuczne piersi itp.) i występujących w show (bardzo często w klubach LGBTQ), w których to w sposób parodystyczny imitują występ znanych diw, piosenkarek takich jak np. Maryla Rodowicz, Madonna, Doda itp. Często ma to wymiar parodystyczny, kabaretowy. Stroje draq queen są niezwykle barwne, przerysowane, a występ odbywa się do podkładu piosenki znanej gwiazdy, kiedy to draq queen ‘udaje’, że śpiewa. Zdarzają się także występy draq queen, w których osoba występująca na scenie imituje występ danej artystki, także w rzeczywistości wykonując utwór danej gwiazdy (np. Violetty Villas). Niejednokrotnie występy draq queen oraz draq king mają także wymiar polityczny, związany np. z walką o równe prawa osób nieheteroseksualnych. Judith Butler podkreślała wywrotowy charakter występów typu draq (draq queen/draq king), w których to dana osoba może w sposób doskonale imitujący tę ‘prawdziwą’ podszyć się pod ‘nie swoją’/’tę drugą’, przeciwną płeć, co świadczy, że o tym jakiej płci jesteśmy decyduje przede wszystkim nasz społeczny odbiór, to w jaki sposób jesteśmy społecznie postrzegani (jako kobieta lub jako mężczyzna), przez to jak wyglądamy, co mamy na sobie, jak się zachowujemy, a więc nie jest to nasza cecha ‘immanentna’, ‘konieczna/jednoznaczna’, ale konstruowana w ramach społecznie nadawanych znaczeń.

Pochodzenie termin ‘drag’ nie jest jasne i jednoznaczne, można spotkać różnorodne uzasadnienia jego pochodzenia, m.in., iż pochodzi od skrótu ‘dress as a girl’ i początkwo odnosiło się do męskiego transwestytyzmu. Słowo to było pierwszy raz użyte w 2 połowie XIX w. w odniesieniu do aktora przebranego za kobietę, było także popularne w niektórych społecznościach homoseksualnych w latach 20-tych XX wieku w Anglii. Z kolei słowo ‘queen’ (ang. ‘królowa’) odnosić się może do cech ‘królewskiej’, dostojnej oraz bogatej w gesty i stroje powierzchowności (niekiedy celowo przerysowanej, parodiowanej przez artystę drag) wielu drag queen.

Bardzo ciekawym filmem o zjawisku draq oraz jego wymiarze politycznym i afirmacji odmienności są filmy „Paris is Burning” oraz „Venus Boyz”. Z amerykańskiej sceny drag queen wywodzi się m.in. znany piosenkarz i artysta Antony Hegarty tworzący grupę muzyczną Antony&The Johnssons. Na podstawie trasy koncertowej Antonego, zrealizowany został film „Turning” (prezentowany w Polsce na festiwalu T-Nowe Horyzonty). Film ten prezentuje m.in. dramatyczne i wzruszające historie kilku amerykańskich drag queen, które ze swoimi występami artystycznymi, towarzyszyły Antony’emu w trakcie jego koncertów.

Opracowane przez: Aleksander Wasiak-Radoszewski

Przesłanki Płeć

Źródła

Publikacje z zakresu