Słownik

Cechy prawnie chronione

Sformułowanie wywodzące się z doktryny prawnej. Jest ono wyrazem przekonania, że niektóre nabyte bądź wrodzone cechy człowieka (cechy tożsamości) w szczególny sposób narażają daną osobę na nierówne traktowanie, czyli dyskryminację. W polskim prawie ustawodawca wskazał katalog cech prawnie chronionych w Kodeksie Pracy oraz w Ustawie z dnia 3 grudnia 2010 r. o wdrożeniu niektórych przepisów Unii Europejskiej w zakresie równego traktowania (tzw. Ustawa antydyskryminacyjna, która wprowadza szereg zmian w tym zakresie w innych ustawach).

W Rozdziale IIa Kodeksu Pracy artykuł 18³a precyzuje, że Pracownicy powinni być równo traktowani (…) w szczególności bez względu na takie cechy jak: płeć, wiek, niepełnosprawność, rasę, religię, narodowość, przekonania polityczne, przynależność związkową, pochodzenie etniczne, wyznanie, orientację seksualną, zatrudnienie na czas określony lub nieokreślony, zatrudnienie w pełnym lub w niepełnym wymiarze czasu pracy. Poprzez sformułowanie w szczególności katalog ten pozostaje otwartym, co oznacza, że osoby niecharakteryzujące się cechami explicite wymienionymi w art. 11³ i 18³a Kodeksu Pracy, a dyskryminowane z innych powodów, takich jak przykładowo wygląd lub status społeczny mogą na podstawie przepisów prawa pracy dochodzić swoich praw na drodze sądowej.

Z kolei tzw. Ustawa antydyskryminacyjna wprowadza zamknięty katalog cech prawnie chronionych, zakazując nierównego traktowania osób fizycznych w różnych obszarach życia ze względu na: płeć, rasę, pochodzenie etniczne, narodowość, religię, wyznanie, światopogląd, niepełnosprawność, wiek oraz orientację seksualną.

Opracowane przez: Magdalena Chustecka
Towarzystwo Edukacji Antydyskryminacyjnej

Publikacje z zakresu