Słownik

Azyl

To druga, obok statusu uchodźcy (a nie równoznaczna jak w wielu krajach), forma ochrony cudzoziemców i cudzoziemek na terenie Polski, wymieniona i zdefiniowana w Ustawie z dnia 13 czerwca 2003 roku o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskie. Udziela się go na wniosek cudzoziemcy/mki, gdy:
1) jest to niezbędne do zapewnienia mu ochrony,
2) i gdy przemawia za tym ważny interes Rzeczypospolitej Polskiej (w odróżnieniu od statusu uchodźcy nadawanego ze względu na interes cudzoziemcy).

Cudzoziemcowi, któremu udzielono azylu, jednocześnie pozwala się na osiedlenie się w Polsce i nie można zobowiązać go do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bez pozbawienia go azylu. Cudzoziemiec ubiegający się o azyl ma obowiązek złożyć wniosek u konsula RP lub komendanta Straży Granicznej. Rozpatrywaniem wniosku zajmuje się Urząd do Spraw Cudzoziemców.

W praktyce w Polsce azyl nie jest stosowany - cudzoziemcy uzyskują (też rzadko) status uchodźcy lub inne formy ochrony: ochronę uzupełniającą lub zgodę na pobyt tolerowany.

Rozbieżności pomiędzy rozumieniem azylu w powszechnym stosowaniu (najczęściej kojarzonym z azylem politycznym/ prześladowaniami ze względów politycznych) oraz w ustawodawstwie różnych krajów (azyl tożsamy ze statusem uchodźcy lub jako odrębne instytucje) wynikają z braku doprecyzowania tej formy ochrony w prawie międzynarodowym i stosowaniem różnych interpretacji na gruncie lokalnym.

Opracowane przez: Dominika Cieślikowska
Towarzystwo Edukacji Antydyskryminacyjnej
Obszar Prawo

Źródła

Publikacje z zakresu